Rrëfimi tr onditës i vajzës: Qep 20 këpucë në ditë, bukën e ha thatë… në shkollë më ta llin se jam je time

Rrëfimi tr onditës i vajzës: Qep 20 këpucë në ditë, bukën e ha thatë… në shkollë më ta llin se jam je time

“U më rzita shumë që iku babi, sepse nuk kemi njeri tjetër tani, askënd përveç mamit. Babi na mungon shumë (q an)… Ne flejmë këtu bashkë me mamin, se tek dhoma tjetër nuk rrihet. Dritaret janë pa xhama e plastmas. Shtëpia është e çarë kudo, pikon uji.”

Kjo është gje ndja e mjerueshme me të cilën përballet Denisa 12 vjeçe. Që prej vitit të kaluar ajo ka mbetur je time, në va rfëri, duke lë nguar… Denisa jeton në një shtëpi me qira në Laknas, me nënën Mirianën e të vëllanë, Eduartin. Kushtet e tyre janë kaq të vë shtira, saqë “gjellë” e përditshme është buka e thatë ose bukë me vaj e kripë.

“Ne hamë bukë të thatë se nuk kemi. Bukë me kripë hamë. Çdo ditë presim mamin, e hamë natën bukë të thatë. Ne presim mamin, se nuk ka kush të na përcjellë për shkollë.”-tregon për “Shqiptarët për Shqiptarët” Denisa.

Veç va rfërisë, ky ëngjëll i vogël duhet të vu ajë dhe përq eshjet e ta lljet në shkollë.“Kur shkoj në shkollë rri vetëm, sepse të gjithë më ta llin. Më thonë ik se ti je je time, nuk ke bab. Unë ia nis të qaj, se tjetër nuk kam çfarë bëj.”-tregon Denisa.

Familja jeton në një shtëpi me qira dhe mbi shpatulla ka dhe një kr edi për të paguar, para të cilat u morën nga kryefamiljari për të lu ftuar me sëm undjen e ka ncerit.Për t’i dalë në ndihmë nënës që punon në një fabrikë, Denisa me të vëllanë qepin pjesë këpucësh në shtëpi. Mes lotëve, 12 vj eçarja tregon se qep përditë 20 të tilla…

“Po unë s’kam çfarë të bëj, duhet me jetu… qëkur ka vd ekur babi, nuk kemi pasur. Ne qepim këpucë për të fituar bukë. Unë qep 20 në ditë. 30 lekë janë dy copa. Bëjmë këpucë gjithë ditën, nuk luajmë me lodra. Pastaj rri gjithë natën që të bëj detyrat, nuk më del koha. Duhet me fitu bukën e gojës, ne nuk fitojmë shumë, por aq sa të fitojmë… të ndihmojmë mamin që të lajë dhe kredinë që mori babi për të shëruar veten. Do të lu ftojmë që të jetojmë kështu, por… (qan)”-thotë vogëlushja.

Kjo vajzë e vogël ka vetëm një lutje për shqiptarët.
“Babi më thoshte se do të blejmë një shtëpi e do të ndreqemi, por… i lutem Elvis Naçit, që të kemi një shtëpi a dhomë ku të jetojmë.”